Öncelikle Paris'te olan olayların adını sivillere yönelik olması sebebiyle terör olarak koymamız gerek. Terör ise muhatapları ve uygulayıcıları yönüyle çift taraflı bir olgu. İnsan olarak, kimse devletlerin uyguladığı politikalar ve eylemler sebebiyle sivillerin canının yanmasını normal karşılayamaz. Aynı şekilde canı yananların karşı tarafın sivillerinin canını yakmasını da hoş karşılayamaz. Bir tarafta sistematik hareket eden devlet varken; karşısında canı yanmış ve karşılık vermeyi tasarlayan tasarısını da bir sistem çerçevesinde değil de fırsat arayışıyla sağlamaya çalışan gruplar var.
Fransa'nın son yüz yılda gerek Afrika topraklarında, gerek Anadolu'nun güneydoğusu ve Arap topraklarında, son olarak da Suriye topraklarında yaptıkları mezalimin hatıraları henüz silinmiş değil. Öte yandan Avrupa'daki en yoğun Müslüman nüfusuna sahip Fransa'nın kendi müslüman vatandaşlarına uyguladığı baskıcı tavır da gözden kaçacak gibi değil. Bütün olanları etme bulma dünyasıyla izah etme kolaylığına kaçarak meseleyi çözüme kavuşturamayız. Her şeyden önce devletler terör ile muhatap olmak istemiyorlarsa gerek kendi vatandaşlarına gerekse başka vatandaşlara terör uygulamayacak. Bu tür grupları gerek silah gerek mühimmat gerekse finansal olarak desteklemeyecek. Ne var ki devletler daha büyük çıkarları için kendilerinin de terörle karşı karşıya kalmalarını hoş görebiliyorlar ya da başka çıkarları için muhatap oldukları terör olaylarını paravan olarak kullanabiliyorlar. Olansa her zaman sivillere oluyor. Kağıt üzerinde ya da söylemde her devlet, her kurum, her birey terörün karşısındadır. Terörü lanetler. Ne var ki iş uygulama alanına geçti mi bazıları, ya terörün uygulayıcısı ya destekçisi ya da teröre zemin hazırlayan icraatların tarafı oluverirler.
Son 20-30 yıla baktığımızda Taliban oluşumu, Hizbullah oluşumu, Boko Haram örgütü, El-Kaide, El-Aksa, El- Nusra, Kassam Tugayları, Hamas, İhvan'ı-Müslimin ve IŞID gerek yapılanmaları gerekse eylemleri sebebiyle dünyanın gözü önündeki en çok bilinen müslüman terör örgütleridir. ABD, 11 Eylül saldırılarıyla artık terör müslümanlıkla daha çok anılır oldu. Esas itibariyle bu terör örgütleri dünya müslümanlarını temsil etmemesine rağmen, tüm müslümanların üzerine yapıştırılmak istenen terörist yaftasının sebebi oldular. Artık dünyada terör denilince ilk akla gelenler müslümanlar. Batılı güçler terörü devlet eliyle yürüttükleri için olsa gerek terörist olarak adlandırılmıyorlar. Hatta onların yaptıkları zulümden çok daha azına örgütler sebebiyle muhatap kaldıklarında terör mağduru sayılıyorlar. Esas itibariyle her ne sebeple ve her kim eliyle yapılırsa yapılsın sivil halka yapılan her türden saldırı terördür. Burada acı olan müslümanların adının terörle eş anlama gelmesidir. Oysa 1400 yıllık müslümanlık tarihi adını ilimle, bilimle, fenle, hukukla daha fazla özdeşleştirmişti. Son yüzyıl artık müslümanlar adına terörle özdeşleştirilen bir yüzyıl oldu. Müslümanların müslümanlara uyguladıkları terör ve müslümanların müslüman olmayanlara uyguladıkları terör sebebiyle islamın böylesine yaftalanmasına kimsenin rıza göstermemesi gerekir. Tüm dünya müslüman nüfusu içinde % 5'i bile bulmayan bu terör gruplarına ilk karşı durması gerekenler ve varsa desteklerini ilk çekmesi gerekenler geriye kalan % 95'tir. Bu % 95 öyle karşı durmalı, öyle çalışmalıdır ki üzerlerine yapıştırılmak istenen terörist yaftasının muhatabı olmak bir kenara, müslüman olarak her olumlu işin bayraktarı olabilmelidir.
Müslümanlığın ilk emri 'oku!'nun muhatabı olan müslümanlar, varsayalım okuduklarından 'dünyayı karıştır' diye anlıyorsa yazıklar olsun. Müslüman okuyacak, okuduklarını doğru anlayacak, doğru anladıklarını kararlılıkla uygulayacak ve uyguladıklarıyla tüm dünyaya örnek olacak. Müslüman kendi adını, adıyla temsil ettiği islamı karalamayacak, karalanmasına müsade etmeyecek. Bunu da terörde öncü olarak değil, ilimde, bilimde, fende, sanatta, eğitimde, öğretimde, hukukta öncü olarak yapacak.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder