TÜRKİYE'DE KADINA ŞİDDET

         Türkiye'de kadına uygulanan şiddet neredeyse bir olay olmaktan çıkıp bir olgu halini almaya başladı. Kadına uygulanan şiddet son on beş yıla bakıldığında öldürmeyle neticelenen vahşet boyutuna erişti. Son on üç yılda 5406 kadın cinayete kurban gitti. Kadına şiddet noktasında Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı verilerine göre,       

• Ülke genelinde yaşamının herhangi bir döneminde eşi veya eski eşi tarafından fiziksel şiddete maruz bırakılan kadınların oranı %39,3’tür (son on iki ayda %9,9).
• Yaşamının herhangi bir döneminde cinsel şiddete maruz kalan kadınların oranı %15,3’tür (son on iki ayda %7).
• Yaşamın herhangi bir döneminde fiziksel veya cinsel şiddetin birlikte yaşanma yüzdesi 41,9’dur (son on iki ayda %13,7).
• Kentte fiziksel şiddet oranı %38 iken kırsalda %43’tür.
• Yaşadıkları fiziksel şiddet sonucunda yaralanan kadınların oranı %25’tir.
• Yaşadıkları şiddeti kimseye anlatamayan kadınların oranı %48,5’tir.
• Şiddet yaşayan kadınların sağlık sorunları yaşama, intihar etmeyi düşünme ya da deneme olasılıkları en az iki kat artmaktadır.
• Her 10 kadından 1’i gebeliği sırasında fiziksel şiddete maruz kalmıştır.
• Cinsel şiddet birçok durumda fiziksel şiddet ile birlikte yaşanmaktadır; kadınların %42’si fiziksel veya cinsel şiddete maruz kaldıklarını belirtmişlerdir.
• Sadece eğitim düzeyi düşük olan kadınlar şiddete maruz kalmamaktadır. Eğitim düzeyi daha yüksek olan kadınlar arasında bile her 10 kadından 3’ü eşleri tarafından fiziksel veya cinsel şiddete maruz kalmıştır.
• Evlenmiş kadınların hayatındaki en yaygın şiddet eşlerinden gördükleri şiddettir.
• Kadınların %7’si çocukluklarında (15 yaşından önce) cinsel istismar yaşadıklarını belirtmişlerdir. 

Görüldüğü gibi istatistiklere göre neredeyse iki kadından biri mağdurdur.

           Gelelim bu şiddetin nereden doğduğuna: Bu şiddetin temel kaynağı kuşkusuz erkeğin kafasındaki namus kavramı ve o kavrama yüklediği anlamlardır. Erkeğin kafasındaki namus kavramının içeriği onu eylemlerinde zaafiyete sürüklüyor. Kuşkusuz namus kavramı hiç bir bireyin kafasında kendiliğinden oluşmuyor, keza verdiği tepki de kendiliğinden oluşmuyor. Bu kavram erkeğin kafasında daha çocukken şekillenmeye başlıyor. Aile içinde yaşananlar, annenin yaşadıkları, annenin olaya verdiği ya da veremediği tepki, etraftaki olumlu olumsuz örnekler, eğitim hayatı boyunca verilen eğitim eksikliği, hukuki yetersizlikler ve pek çok örnek olay neticesinde bu namus kavramı erkeğin kafasında şekilleniyor. Şekillenen bu kavramın tepkileri de yine şekillendirildiği gibi oluyor. Buradan hareketle kadına erkek tarafından uygulanan şiddetin suni bir şiddet olduğunu söyleyebiliriz. Bunu söylemek bize ne kazandırır? Kuşkusuz gerek mevcut algıyı değiştirme gerekse bu algı neticesinde oluşan şiddeti ortadan kaldırmak için aileden başlayarak toplum, eğitim ve hukuk alanlarında yapmamız gereken revizyonun mümkün olduğu bilincini kazandırır. 

          Kadının uğradığı şiddet noktasında her şeyden önce kadının bilinçlenmesi gerek. Esas itibariyle fiziksel üstünlüğünü çarpık algısıyla şiddete dönüştüren erkeğin yetiştiricisi anne ve babadır. Eğer burada anneyi psikolojik ve ekonomik bakımdan güçlendirebilirsek gelecek nesillerin daha sağlıklı bireyler olmaları noktasında en büyük adımı atmış oluruz. Ahlaki değerler bakımından hem kadının hem erkeğin eşit şekilde değerlendirildiği bir ortam da gerek namus algısına gerekse karşılıklı edimlere katkıda bulunacaktır. Eğitimde gerek dinin vazettiği eşitlikçi kavramların öne çıkarılmasıyla gerekse modern hayatın eşitlikçi yaşam formlarının örneklenmesiyle cinslerin karşılıklı saygı çerçevesinde bir yaşam sürmeleri olanaklı olacaktır. Bütün bunların yanında toplumsal hayatın düzenleyicisi olarak hukukun da revize edilmesi kaçınılmaz olacaktır. Eğer toplum ve bireyler üzerlerine düşen yükümlülüğü yerine getirmeyeceklerse hukuk onları bir hizaya getirmelidir. Bu noktada siyasilerin de sorumluluğu aynı şiddeti uygulayan bireyler gibidir. Zira önlem alınabilecek bir noktadayken hala hukuki eksikler sebebiyle şiddet ve cinayet devam ediyorsa siyasilerin, 'bizim bir sorumluluğumuz yoktur' deme lüksleri de olamaz. Nitekim töre cinayetlerinde yapılan iyi hal indirimlerinin kaldırılması zaman içinde töre cinayetlerinin azalmasına katkıda bulunmuştur. Eğer erkek kadına uyguladığı şiddete rağmen iyi hal indirimi alacaksa bu şiddet bitmez ve bu siyasilerin sorumluluğu da ahirete dek boyunlarında asılı kalır.